Limburger - Sery Niemieckie - Sery - Kulinaria

Limburger zwany też serem limurskim, nazwę swą zawdzięcza Limburgii - miastu w Niemczech, gdzie pierwotnie trafiał na targowiska, choć produkowany był przez mnichów w Liege w Belgii. Obecnie wyrabia się go nadal głównie w okolicy Liege, choć także w U.S.A. oraz w Niemczech. Jest tak popularny w Niemczech, że przez wielu jest uważany za ser niemiecki, podczas gdy swoje wynalezienie zawdzięcza tak naprawdę Belgom.

Produkowany jest z mleka krowiego. Ma kolor od białego i żółtego do brązowego. Podczas procesu produkcji należy mu poświęcić wiele uwagi, gdyż jest on wyjątkowo wrażliwy na wahania temperatur i wilgotności. Produkuje się go z pasteryzowanego mleka krowiego, do którego dodaje się podpuszczki cielęcej w celu uzyskania ściętej masy serowej, którą następnie oddziela się od serwatki i grubo kroi. Powstałe plastry bez podgotowywania wkłada się do specjalnych podziurkowanych form, by serwatka mogła dalej spływać. Po pewnym czasie sery są maczane w solance w zależności od masy sera od 12 do 24 godzin. Potem następuje suszenie na świeżym powietrzu, po czym sery są przenoszone do piwnic, gdzie mistrz serowarski regularnie je odwraca. W momencie, gdy zaczyna się na nich tworzyć mazista powłoka – mistrz usuwa ją, poprzez mycie solanką, w której wcześniej były maczane, ma to na celu umożliwienie rozwoju bakterii, które sprawią, że skórka sera nabierze złocistego koloru. Dojrzewanie trwa 2 – 4 tygodni, po czym są pakowane w folię i dalej dojrzewają.

Ser ten należy przechowywać najlepiej pod kloszem. Do specyfiki tego sera należy to, iż po jakimś czasie limburger mocniej pachnie korzennym aromatem, staje się bardziej elastyczny, a na jego powierzchni tworzą się małe pęcherzyki.

Doskonale nadaje się do kanapek, krakersów i na przetapianie – zarówno w formie czystej, jak i ziołami. Doskonale smakuje z warzywami, owocami i rybami.