Szpinak - Warzywa - Kulinaria

Szpinak pochodzi najprawdopodobniej ze starożytnej Persji. W XI w. dzięki Arabom dotarł do Hiszpanii, a stamtąd rozprzestrzenił się po całej Europie. Był popularnym pokarmem postnym, gdyż można go było zbierać już wczesną wiosną. Obecnie hodowany i jedzony jest na całym świecie. W Europie najwięcej hoduje się go w Niemczech, Włoszech i Francji.

Należy, obok buraka, do rodziny komosowatych. Jest warzywem liściowym rocznym lub dwuletnim. Dzieli się go na szpinak wiosenny, letni, jesienny i zimowy. W zależności od odmiany ma liście gładkie lub nieco pomarszczone o różnych odcieniach zieleni i różnorakich kształtach.

Świeży szpinak, trzeba zjeść jak najszybciej, gdyż jego delikatne liście przetrzymywane zbyt długo tracą na wartości. W lodówce można go przechowywać nie dłużej niż jeden dzień. Można go za to bez problemu mrozić. W sprzedaży szpinak jest dostępny przez cały rok i najczęściej w formie mrożonki, więc nie musimy martwić się o jego przechowywanie.

Szpinak ma więcej substancji odżywczych niż jakiekolwiek inne pożywienie. Zawiera karotenoidy, witaminę K, witaminę A, witaminę C, magnez, ryboflawinę i żelazo. Karotenoidy znajdujące się w szpinaku w ogromnym stopniu zwalczają raka prostaty na dwa sposoby. Po pierwsze skłaniają komórki rakowe do autodestrukcji, po drugie wprawiają je w stan zastoju (hipostazy), dzięki czemu nie powielają się. Zawarta w świeżym szpinaku witamina K pokrywa 200% dziennego zapotrzebowania, a w gotowanym, aż 1000%. Dzięki witaminie K nasze kości zachowują dłużej zdrowie i wytrzymałość. Witamina A i witamina C wspólnie chronią przed szkodliwym działaniem wolnych rodników, chronią cholesterol przed utlenianiem się, co może doprowadzić do blokowania się tętnic, zawału i wylewu. Magnez natomiast zmniejsza ciśnienie krwi, co także zmniejsza ryzyko zawału. Ryboflawina może się przyczynić do zmniejszenia częstotliwości napadów migreny. Badania przeprowadzone na zwierzętach udowodniły, że spożywanie szpinaku może redukować efekty, związanego ze starzeniem się i spadku funkcji mózgu. Na koniec żelazo obecne w szpinaku odgrywa istotną rolę w produkcji energii i jego niedobór występuje najczęściej u miesiączkujących kobiet. Dzięki niskiej zawartości kalorycznej, stanowi doskonały element diety odchudzającej.

Szpinak je się ugotowany i podany na gorąco. Jeśli dysponujemy świeżym szpinakiem, należy go najpierw dokładnie umyć i w całości ugotować, uważając jednocześnie, by go nie rozgotować na papkę. Nie należy także szpinaku odgrzewać ponieważ traci zarówno na smaku, jak i na wartościach odżywczych, których ma szczególnie dużo. Ugotowany podajemy na talerzyku lub w miseczce z dodatkiem masła i czosnku. Jest doskonałą przystawką lub dodatkiem do innego dania. Bardzo dobrze smakuje z serem, sufletami i wykorzystany na zupę. Mało kto wie, że szpinakiem można także farbować makarony.