Rabarbar - Warzywa - Kulinaria

Rabarbar był wykorzystywany początkowo wyłącznie w celach leczniczych – już 2700 lat p.n.e. Chińczycy uprawiali go ze względu na jego przeczyszczające właściwości. Wieść o tym medykamencie dotarła do Europy za sprawą Marco Polo, jednak pierwsze uprawy założono we Włoszech dopiero na początku XVII wieku. Później odkryto także odżywcze właściwości łodyg rośliny, a najwcześniej opisywanym ich zastosowaniem były rabarbarowe nadzienia do ciast i tart.

Rabarbar jest byliną, której podziemną część stanowi grube, skrócone kłącze. Z pąków na jego szczycie wyrastają różowe, jadalne łodygi oraz liście, które ze względu na wysoką zawartość kwasu szczawiowego są trujące. Rabarbar w ciągu roku zbiera się dwukrotnie. Pochodzące z pierwszego plonu łodygi są cienkie i kruche, drugi zbiór daje łodygi grubsze i twardsze – tak zwany rabarbar gruntowy. Kwaśne w smaku pędy zawierają duże ilości witaminy C oraz soli wapnia i potasu. Są również cennym źródłem błonnika.

Wybierając się na zakupy, musimy pamiętać, że najlepsze są młode, sprężyste, różowe łodygi, a unikać powinniśmy pędów miękkich lub popękanych. Warzywo to doskonale nadaje się do zamrażania, przedtem jednak należy je zblanszować. Łodygę obiera się z liści, a w przypadku rabarbaru gruntowego – dodatkowo ze skórki, po czym można ją gotować, dusić lub piec. Rabarbar świetnie nadaje się na dżemy i musy owocowe, a konfitura rabarbarowa i rabarbarowy sos są idealnym dodatkiem do dziczyzny. Wyrazisty smak tego warzywa można dodatkowo wzbogacić przez dodanie startej skórki pomarańczy, cynamonu lub imbiru.