Fasola - Warzywa - Kulinaria

Fasola rośnie w tropikalnych klimatach Ameryki Środkowej i Południowej. Była tam hodowana od wielu stuleci. Obok kukurydzy jest uznawana za najstarsze warzywo spożywcze. Do Europy trafiła w XVI w. dzięki odkryciu Ameryki przez Krzysztofa Kolumba. Obecnie największa hodowla fasoli jest w południowych rejonach Europy oraz we wschodniej Azji.

Należy do rodziny bobowatych (motylkowatych). Jest rośliną jednoroczną. Owocami są stronki, w których znajdują się nasiona (fasola). W zależności od odmiany są fasole tyczne – rosnące dość wysoko i potrzebujące wsparcia w postaci tyczki, po której mogłyby się piąć, i fasole karłowate – mające postać niewysokich krzewów, które nie potrzebują podpór. Oba rodzaje nie są zbyt wymagające i dają się hodować praktycznie na każdej glebie ogrodowej. Poza tymi dwoma odmianami fasoli rosnącej w Europie, wyróżnia się jeszcze wiele innych odmian np. fasola wielokwiatowa, złota, mungo, ostrolistna czy półksiężycowa.

Strąki świeżej fasoli nie są zbyt trwałe, dlatego podczas zakupu należy zwrócić uwagę czy są soczyste i twarde. Po zakupie, należy ją jak najszybciej ugotować i zjeść. Można je z powodzeniem mrozić. Jeśli kupujemy suche nasiona fasoli, możemy być spokojni, co do ich trwałości. Można je przez kilka miesięcy przechowywać w suchym i chłodnym miejscu. Przed ugotowaniem ziaren fasoli, trzeba je przez ok. 12 godzin moczyć w zimnej wodzie – pozwala to skrócić czas gotowania.

Fasolkę szparagową je się ugotowaną w całości i podaje z masłem lub bułką tartą. Ugotowane ziarna fasoli stosuje się jako dodatek do zup np. czerwonego barszczu, czy zupy fasolowej. Popularna też jest fasola z sosem pomidorowym lub fasola z kiełbasą w sosie – po bretońsku. Poza tym fasola może być doskonałym i smacznym składnikiem surówek, albo sałatek.

Fasolka szparagowa jest doskonałym składnikiem diet wyszczuplających, gdyż ma niską wartość energetyczną i przy tym jest bardzo pożywna. W ziarnach fasoli białej jest znacznie więcej kalorii oraz witaminy A, potasu, wapnia, fosforu, żelaza i magnezu. Osoby cierpiące na gościec, nadkwaśność lub z owrzodzeniem układu pokarmowego i z chorymi nerkami, nie powinny jeść nasion fasoli, gdyż mają one sporą zawartość puryny, która przetwarzana jest w organizmie na kwas moczowy. Jeśli nie zostanie przez odpowiednie narządy zneutralizowana, to może zaszkodzić zdrowiu.