Burak - Warzywa - Kulinaria

Dzika forma buraka ćwikłowego od zawsze rosła na wybrzeżach Morza Śródziemnego. Warzywo to było już popularne w XII wieku, choć uprawa na szeroką skalę zaczęła się dopiero w XVIII wieku na terenie całej Europy.

Burak ćwikłowy należy do rodziny komosowatych, jest blisko spokrewniony z burakiem liściowym – boćwiną oraz burakiem cukrowym i zalicza się go do warzyw korzeniowych. Co prawda, jest rośliną dwuletnią, ale uprawia się go tylko przez jeden rok. Po ośmiu tygodniach od wysiewu można już zbierać małe buraczki i zrywać liście (tzw. botwinkę). Istnieje wiele odmian buraków, przez co można spotkać się z burakami o korzeniu w kolorze tradycyjnie czerwonym lub żółtym czy białym. Jednak w sprzedaży kolor nie ma to żadnego znaczenia. Okres zbiorów buraka trwa od maja do końca lipca. Jest łatwy w uprawie nie ma szczególnych wymagań glebowych, dlatego jest bardzo popularnym warzywem na wsiach.

Pomimo tego, że okres uprawy buraka ćwikłowego trwa tylko w okresie letnio-jesiennym, w sprzedaży jest dostępny praktycznie przez cały rok. Dzieje się tak, ponieważ czas przechowywania tego warzywa możne nawet trwać cały rok. Kupując buraki, trzeba zwrócić uwagę na to czy nie są zbyt wysuszone lub nadgnite, ale zasadniczo zdarza się to rzadko, gdyż długo zachowuje idealny stan. Można go przechowywać w piwnicy w wilgotnym piasku albo w lodówce. Nie ma też żadnych przeciwwskazań, aby go także zamrażać. Można go konserwować poprzez marynowanie na słodko-kwaśno.

Jeśli chcemy buraki ugotować, to najlepiej zrobić to ze skórką, gdyż podczas obierania traci zbyt wiele soku. Po ugotowaniu należy je obrać, wówczas można miąższ przetrzeć na sałatkę, albo na barszcz. Niektórzy wysoko cenią sobie sok z tego warzywa lub pokrojone w plasterki surowe buraki. Wielu wykorzystuje potem ten sok do barwienia ciasta na makaron.