Zboża - Przepisy - Gotowanie - Kulinaria

Z czasem nauczyli się je uprawiać, a dzieki usprawnieniu narzędzi i technik hodowli – również uzyskiwać wydajne plony. Od tego czasu życie człowieka uległo radykalnej zmianie. Zamiast niepewnej egzystencji, jaką wiódł stałe przemieszczając się z miejsca na miejsce, jego życie zaczęło podlegać cyklicznemu rytmowi pór roku, w którym ważne świeta i uroczystości, wyznaczały pory siewu i żniw.

Od bardzo dawna zakorzenione w ludzkiej świadomości religijnej, symbolizuje samo życie, bowiem jeśli kiełkuje, to jedynie po to, by obumrzeć i wydać kolejny plon. To właśnie zbożem Jezus posłużył się w przypowieści o siewcy, w której trzy ziarna posiane w różnych miejscach symbolizują różny stopień zakorzenienia człowieka w Słowie. Odradzające sie zboże symbolizuje również Zmartwychstanie oraz, ze względu na czytelny związek zboża z chlebem, Eucharystię.

Oczywiście zboże nie znaczołoby tyle dla człowieka gdyby nie jego trudna do opisania wartość kulinarna. Wystarczy zacząć od zmłóconego i zmielonego zboża, czyli mąki – wykorzystywanej do pieczenia chleba i pieczywa (od meksykańskiej tortilli do niemieckiego pumperniklu), wypiekania ciast i ciasteczek, wyrabiania makaronu, naleśników, omletów, czy też dodawania jej do sosów i zup. Ze zboża powstają też popularne na całym świecie płatki śniadaniowe lub zdrowe i pożywne kasze. Zboże, oprócz niebagatelnej roli w piekarnictwie i cukiernictwie, ma wielkie znaczenie w przemyśle alkoholowym – ze słodu browarniczego powstaje piwo, ze słodu jęczmiennego whisky, a z zacieru – wódka.