|
|
NAZWA ŁAC.Origanum majorana L.
GATUNEK BOTANICZNY rodzina wargowych. POCHODZENIE roślina pochodzi z południowo-wschodniej części rejonu basenu Morza Śródziemnego, południowej Azji i północnej Afryki. UPRAWA uprawiany jest we wszystkich krajach świata o ciepłym i umiarkowanym klimacie. OGÓLNA CHARAKTERYSTYKA W uprawie jest rośliną roczną lub dwuletnią, osiągającą nawet 50 cm wysokości. W Polsce głównie jest uprawiany w gospodarstwach ogrodniczych, choć rośnie także dziko. Cała roślina pokryta jest delikatnymi włoskami, co nadaje jej barwę szarozieloną. Głównym składnikiem ziela jest olejek lotny z terpineolem i terpenem. Poza tym występują w jego składzie gorycze, kwasy organiczne, miedź i duże ilości wapnia. WŁAŚCIWOŚCI MEDYCZNE Majeranek ma działanie przeciwzapalne, dlatego jest pomocny przy leczeniu kataru i nadmiernej ilości flory bakteryjnej w jelitach. Łagodzi bóle brzucha i zaparcia. Można go także stosować zewnętrznie. Ma wówczas działanie ściągające i przeciwzapalne. Dodany do potraw znacznie ułatwia trawienie. Ponieważ ma łagodne, acz skuteczne działanie, bardzo często jest zalecany osobom wrażliwym oraz starszym. ZASTOSOWANIE KULINARNE Majeranek jest przyprawą, po którą często sięga się gotując wiele dań. Pasuje do szeroko pojmowanej kuchni śródziemnomorskiej. Dobrze komponuje się wraz z tymiankiem i rozmarynem. Świetnie podkreśla smak pieczeni, drobiu i sosów. Stanowi niezastąpiony dodatek do kiełbas, dań z ziemniaków i warzyw. Przyprawia się nim wszelkie farsze, baraninę, pieczone mięsa i flaki. Trudno sobie także wyobrazić zupę grochową, fasolową, kartoflaną, żur, węgorzową, czy flaki i kołduny bez majeranku. Generalnie dodaje się go do wszelkich tłustych i ciężkostrawnych potraw. Ma także duże znaczenie w przemyśle masarskim, ponieważ jest składnikiem wielu kiełbas i konserw, a nawet serów. |
 |
   
|
|
|
