Estragon - Zioła - Kulinaria

NAZWA ŁAC. Artemisia dracunculus
GATUNEK BOTANICZNY rodzina astrowate.
POCHODZENIE tereny Środkowej i Północnej Azji oraz Ameryki Północnej.
UPRAWA głównym producentem estragonu jest Francja.

OGÓLNA CHARAKTERYSTYKA
Estragon to niezwykle aromatyczne zioło. Rośnie przez okres kilku lat. Charakteryzuje się prostymi, silnymi łodygami, osiągającymi wysokość 60 - 150 cm. Jego przyprawowe zalety doceniono przede wszystkim we Francji, choć jest też popularna we Włoszech, Hiszpanii, Grecji, Turcji i wśród mieszkańców Kaukazu. Znany już był w średniowieczu i często stosowany w kuchni arabskiej. Estragon ma delikatny, ale intensywny aromat i lekko gorzkawy smak. W swym składzie zawiera złożone olejki lotne, garbniki, związki goryczkowe, pochodne kumaryny, związki flawonoidowe.

WŁAŚCIWOŚCI MEDYCZNE
Surowiec zielarski, jakim są szczyty pędów rośliny, jest pomocny w leczeniu chorób związanych z układem trawiennym oraz moczowym. Dzięki właściwościom rozkurczowym, redukuje nadmierne napięcie mięśni gładkich związanych z oboma układami. Przyczynia się do łagodzenia bólu i kolek, ułatwia przepływ żółci do dwunastnicy i wydalanie moczu. Ma leczniczy wpływ przy dolegliwościach związanych z nieżytami i stanami skurczowymi układu pokarmowego. Polecany jest także osobom cierpiącym na reumatyzm, skazę moczanową i artretyzm.

ZASTOSOWANIE KULINARNE
Estragon jest podstawowym składnikiem różnych mieszanek smakowych, np. ziół prowansalskich czy bouquet garni. Jeśli dodajemy przyprawę podczas gotowania dania, należy wsypać ją pod koniec gotowania, bowiem wysoka temperatura i zbyt długie gotowanie zabija jej smak. Estragon to przyprawa stosowana do licznych dań i dodatków, takich jak: omlety, sosy (Bernaise, szczawiowo - estragonowy, cytrynowy, Lyoński, tatarski, Remulade), doskonały do drobiu, wołowiny, baraniny i wielu warzyw. Bardzo dobry również do kwaszenia ogórków. Należy jednak uważać z jego dawkowaniem, ponieważ jego nadmiar łatwo może zagłuszyć charakter potrawy.